İyi istif üç işe yarar: odunu kuru tutar, yerden tasarruf sağlar ve odunluğun devrilmesini önler. Kötü istif ise küf, böcek ve boşa giden odunla sonuçlanır.
Nereye istiflemeli?
- En iyi yer: Üstü kapalı, yanları açık bir sundurma veya odunluk. Güneş ve rüzgâr alan bir cephe.
- İyi yer: Bahçede palet üzerine kurulmuş, üstü branda ile örtülmüş istif.
- Kabul edilebilir: Balkonda, duvardan uzak, üstü örtülü küçük istif (daire kullanıcıları için).
- Kötü yer: Garaj veya bodrum gibi kapalı, havasız alanlar — nem çıkışı olmaz, böcek riski artar.
- En kötü yer: Doğrudan toprak üzerine, duvara dayalı, naylonla sarılmış yığın.
İstif tekniği
- Zemine palet, kalas veya taş sırası döşeyin — hedef odunu topraktan en az 10 cm yükseltmek.
- İlk sırayı düz ve dengeli dizin; bu sıra istifin temelidir.
- İstifin iki ucunu çapraz kule şeklinde örün (bir sıra yatay, bir sıra dikey). Bu, kazık çakmadan istifi ayakta tutar.
- Ortayı düz sıralarla doldurun, odunlar arasında parmak kalınlığında boşluk bırakın.
- İstifi 1,5 metreden yüksek yapmayın; daha yükseği devrilme riski taşır.
- Üstü örtün: saç, kiremit veya branda. Yanları açık kalsın.
Böcek ve küf sorunu
Odunun içinde böcek bulunması normaldir ve çoğu zararsızdır. Sorun, odunu eve aldığınızda ısınan böceklerin aktifleşmesidir. Bu yüzden büyük miktarı asla evin içinde depolamayın; günlük veya iki günlük miktarı içeri alın.
Küf ise doğrudan yanlış depolamanın sonucudur. Naylonla sarılmış veya havasız ortamda tutulan odun terler ve küflenir. Küflü odunu yakmak hem verimsizdir hem de sporları solunum yollarını tahriş eder.